Taka rozmowa, gdy mąż pije i nie widzi problemu, może być zalążkiem jego przemiany. Gdy trafi on w ręce specjalistów od uzależnień, w tym alkoholizmu, istnieje bardzo duża szansa, że przezwycięży nałóg i wróci do normalnego funkcjonowania. Gdy mąż pije po kryjomu Szukanie skutecznej formy pomocy i terapii. Odp: Jestem bezsilna maz pije i nie widzi nic zlego w tym. Idź na al-anon i zacznij zyc w pełni, a on sie zmieni, albo. nie, ale przestaniesz go traktować jako swoje psychiczne obciązenie. Uzalezniony męzczyzna tylko tyle na nas ma wpływ, ile mu damy tego pola w naszej głowie. Jest gotowy, ja nie. Widzi, że nie reaguję. Myśli, że jego brutalność mnie ożywi. Chwyta mnie za ramiona i piersi. To boli. Wkłada palec [pani Warren pokazuje na waginę]”. Używa siły? „Tak. Ale teraz jest już inaczej. Już nie stosuje siły fizycznej. Traci głowę, jak pije, nie może już pić, bo to źle wpływa na jego zdrowie. cash. Strona 1 z 2 [ Posty: 15 ] Odpowiedz z cytatem moj mąz pije od 3 lat pije dzień w dzień i nie widzi problemu gdy go prosze aby poszedł do AA to śmieje sie ze mnie i mowi mi że on nie jest alkoholikiem prosiłam go też aby wszył sobie esperal to mnie wyśmial niszczy nam rodzine nie wiem co mam robic zastanawiałam sie czy nie szło by mu wszyc tego esperalu gdy bedzie pijany tylko nie wiem czy tak można moze ktoś wie czy osoba ktorej wszyje sie esperal musi byc trzeźwa podczas zabiegu czy tez nie bo juz nie wiem co mam z nim zrobic ~żona Odpowiedz z cytatem Napisano: 07 lip 2010, 23:49 Twój mąż na pewno jest alkoholikiem i musi osiąnąć dno upodlenia, a dla każdego jest to inne się nie da na siłę, nawet jak będzie miał wszyty esperal to jeśli nie osiągnie dna wydłubie byłej żony alkoholika - uciekaj jesli jesteś w stanie to zrobić, bo inaczej on zniszczy Ciebie. Nie chroń go, nie karm, nie kłam aby go ochronić i poczytaj na temat alkoholizmu, bo wszystko co znajdziesz na ten temat w literaturze to szczera prawda - UCIEKAJ OD NIEGO MIMO ZE JESZCZE GO KOCHASZ ~ Odpowiedz z cytatem Napisano: 08 lip 2010, 9:47 to,ze piszesz o tym problemie- bardzo dużym i złożonym - to juz znaczy ,ze chcesz i mozesz coś zrobić dla siebie i swojej pewno lepiej by było, by ktoś pomógł Ci w kolejnych krokach- ktos niekoniecznie z kregu rodziny i znajomych-ktos niezaangazowany -pomyśl naprawdę mocno i życze Ci z całego serca powodzenia!nie wstydzmy sie tego problemu- to nie ja pije-nie ja rozkladam rodzine na łopatki- tylko on-alkoholik-wmawiający sobie ,że wcale nim nie jest (każdy alkoholik tak mówi). ~ann07 Odpowiedz z cytatem Napisano: 05 sie 2010, 17:34 pracuję z alkoholikami (bezdomnymi)... Niketórzy po 20 latach picia nie widzą problemu w związku z nim. Esperal-antikol to tylko i wyłącznie STRASZAKI, które można spokojnie zapic - co w 99% pacjenci robią, czasem już po tygodniu a czasem po 5 latach... Z doświadczenia wiem, że terapia - grupa AA nic nie da, jeżeli pacjent SAM tego nie będzie chciał.. bez przymusu... Alkoholizm to podstępna choroba. Co działało najbardziej na moich pacjentów... - gdy żona złożyła pozew o rozwód (na jakiś czas pacjent nie pił), nie musi dojśc do rozwodu, ale postraszyc można - zgłaszaj to policji (np mąż jest agresywny słownie-fizycznie, koniecznie to zgłaszaj...) - idź na spotkania Al-alon... Są świetne! Tam są kobiety które mają ten sam problem i mogą Pani bardzo dużo pomóc, doradzic co robic, wesprzec itd ----->to jedno z najlepszych rozwiązań - jeżeli mąż Panią bije, szturcha, poniża Zgłoś to policji... (Mąż się nie zmieni-jak będzie dalej pic. Będzie gorzej i gorzej- za parę lat Panią zakatuje... a miałam wiele takich sytuacji -opowieści pacjentów) - ODEJDZ od niego! Każda kobieta sama da sobię radę.. nawet lepiej funkcjonują bez mężów alkoholików ~Mp Odpowiedz z cytatem Napisano: 18 sie 2010, 23:37 uciekaj od niego, odejdź - bo w miarę upływu lat będzie tylko gorzej ~irena Odpowiedz z cytatem Napisano: 30 sie 2010, 9:25 zacznij od siebie, znajdź grupę wsparcia dla współuzależnionych, postaw mężowi ultimatum: albo alkohol, albo rodzina, bądź konsekwentna w swoich postanowieniach i deklaracjach. Jeżeli mąż nic ze sobą nie zrobi, to będzie tak, jak pisze irena - coraz gorzej. Trzymaj się. ~małgośka Odpowiedz z cytatem Napisano: 03 wrz 2010, 13:30 Polecam grupę dla współuzależnionych, baaaaaardzo pomaga! ~B* Odpowiedz z cytatem Napisano: 29 wrz 2010, 13:53 jeżeli nie sięgnie swego dna to przymusowe leczenie nic nie da, musi sam zrobić pierwszy krok i przyznać się że jest alkoholikiem bez tego nic nie osiągniesz,on musi chcieć trzezwieć dla samego siebie i tylko dla siebie ~gosiaB Odpowiedz z cytatem Napisano: 14 paź 2010, 21:43 Mój mąż nie pił 15 lat uśpił moja czujność ,zaczął od lampki szampana na sylwestra ,potem lampka wina ,latem piwko i tak coraz więcej i więcej oczywiście w różnych odstępach po 5-u latach dopadła go wódka i to był koniec. Długo na Niego czekała ,ale go dopadła .Znowu sięgnął DNA .Próbowałam go namówić na AA ale On wieży ze sam da sobie rade tak jak 20lat temu ,a ja mu wieżę i go wspieram bo wiem ,że jest dobrym człowiekiem i nie mogę go zostawić okazałoby się ,że jestem słabą kobietą :(i uciekam od problemu (życie nie jest usłane płatkami róż one tez maja kolce) On liczy na moja pomoc,a ja wiem że on bardzo tego pragnie by być znów wolnym od alkocholu. ~A:) Strona 1 z 2 [ Posty: 15 ] Witam, mieszkam u swego partnera, jesteśmy razem 8 lat. Nie wiem co robić, bo on twierdzi, że mnie kocha, ale nie chce się ze mną ożenić - sugeruje mu to już od lat. Teraz zastanawiam się czy odejść, ponieważ podejrzewam, że pije co dziennie alkohol. Zaczęło się od 2-3 piw dziennie - gdy mu zwracałam uwagę, powiedział mi, że będzie pił piwo, bo lubi i mu tego nie zabronię. Odkąd z nim mieszkam znajduję czasami w domu butelki po wódce, a widząc go co dziennie mam wrażenie, że jest "chycony". On twierdzi, że nie pije i wkurza się, gdy mu zwracam uwagę i pytam, czy potrzebuje pomocy. Twierdzi, że nie jest alkoholikiem. W ostatnim czasie zrobił się bardzo agresywny i nerwowy. Gdy ogląda telewizor mam być cicho i nie przeszkadzać. Nie wolno mi przechodzić przez pokój, gdy on ogląda TV, bo się strasznie wkurza. Denerwuje go, gdy włączam pralkę - bo jest straszny hałas. Raz powiedział, że wypi..rdoli w końcu tę pralkę, bo tak głośno chodzi. Pyta się często czy mam kogoś, bo ostatnio zostaję dłużej w pracy (mamy gorący okres i nie wyrabiam z robotą) i jeżdżę czasami na szkolenia i to dla niego jest dziwne i podejrzane. Nie odzywał się do mnie przez tydzień, kiedy poszłam na 2 godziny popołudniu odwiedzić koleżankę. Wydarł się na mnie, kiedy mu powiedziałam, że idę na pogrzeb ojca koleżanki z pracy (bo po co tam idę, jak jest sobota i w domu jest dużo roboty) itd itp - możnaby wymieniać. Co dziennie zwracam mu uwagę, że jest pijany, a on się mnie pyta co się ze mną dzieje, że się zmieniłam, że jestem dla niego chamska i traktuję go z góry. Ciągle się awantury - ja jestem w stosunku do niego w porządku i naprawdę delikatnie mu zwracam uwagę i na dodatek oferuję pomoc w leczeniu. On oczywiście nie widzi problemu w sobie, a jedynie we mnie. Mówi, że ja wszystko psuję, że się zmieniłam itd. Na poczatku nalegał na ślub, a teraz śmieje się, gdy o tym pytanie: czy faktycznie to po mojej stronie leży wina, że źle między nami się układa , czy on mną manipuluje ? Często odczuwam taki wewnętrzny niepokój, boję się przy nim odbierać telefony i mówić mu o pewnych rzeczach, bo nie wiem jak zareaguje. Czy on stosuje wobec mnie terror psychiczny i sprawia, że to ja czuje się wszystkiego winna? Co robić, bo mi odechciewa się żyć. Moje dzieciństwo było straszne i zawsze marzyłam o założeniu normalnej rodziny. Mam prawie 29 lat i chyba żadnych szans na normalne życie. Wszyscy w tym wieku powychodzili już za mąż, zostanę chyba sama do końca życia albo będe się bała odejść od mojego obecnego partnera i moje życie będzie gehenną. Co robić? Palnąć sobie w łeb?

mąż pije i nie widzi problemu